Τι προκαλεί τον τραυλισμό;

Οι λόγοι που προκαλούν τραυλισμό δεν είναι πλήρως κατανοητοί• μελέτες ατόμων που τραυλίζουν και η διαφορική εξάπλωση σε ορισμένους υποπληθυσμούς μας προτείνουν διάφορους παράγοντες όπως είναι οι διακυμάνσεις στον τραυλισμό εντώς και μεταξύ αυτών των ατόμων• σε γενικές γραμμές, η αιτιολογία παραμένει κάπως υποθετική και θεωρητική.
•Γενετικοί παράγοντες, ή πιο πιθανά, γενετική προδιάθεση• προτείνονται ως:
 υψηλός οικογενής κίνδυνος εμφάνισης τραυλισμού.
 μεγαλύτερο ποσοστό σε μονοζυγωτικά (ίδια) δίδυμα σε σχέση με τα συνηθισμένα αδέρφια.
 αλληλεπίδραση μεταξύ των δύο φύλων και οικογενής επίπτωση (υψηλότερη συχνότητα οικογενής εμφάνισης με μία γυναίκα που τραυλίζει στην οικογένεια)
•Νευροφυσιολογικοί παράγοντες , προτείνονται ως:
 δυσδιάκριτη ανωμαλία στην ηλεκτρική δραστηριότητα του εγκεφάλου σε ορισμένα άτομα(που τραυλίζουν)
 άτυπη εγκεφαλική γλωσσική επεξεργασία σε μερικά άτομα με δυσδιάκριτα και μεταβλητά προβλήματα στον νευροκινητικό έλεγχο των μυών του λόγου(συμπεριλαμβανομένου και του λαρυγγικού μηχανισμού)σε ορισμένα άτομα.
 δυσδιάκριτα κεντρικά ακουστικά προβλήματα επεξεργασίας σε ορισμένα άτομα.
 αυξημένη δραστηριότητα του αυτόνομου νευρικού συστήματος σε ορισμένα άτομα.
•Περιβαλλοντικά ενδεχόμενα, προτείνονται ως:
 υψηλότερο ποσοστό αντιστοιχίας σε δυζυγωτικά (αδερφικά)δίδυμα σε σχέση με τα συνηθισμένα αδέρφια.
 κατάδειξη του ελέγχου ερεθίσματος του τραυλισμού(π.χ οι διακυμάνσεις της συχνότητας τραυλισμού σχετίζονται με το μέγεθος του ακροατηρίου, το αποτέλεσμα τιμωρίας, το αποτέλεσμα γειτνίασης, το αποτέλεσμα συνοχής, το αποτέλεσμα προσαρμογής, χορωδιακής ανάγνωσης, σκίασης που συνδέονται με την παραγόμενη αύξηση ή μείωση του τραυλισμού, μεταξύ των άλλων).
•Πολλαπλοί παράγοντες, προτείνονται ως:
 έλλειψη ενός απλού, πειστικού αιτιολογικού παράγοντα.
 μελέτες που δείχνουν καθαρά την επίδραση των γενετικών, νευροφυσιολογικών και περιβαλλοντικών παραγόντων σχετικά με την επικράτηση του τραυλισμού και την συχνότητα τραυλισμού σε μεμονωμένους πελάτες.

 

Συνθήκες στο περιβάλλον που προάγουν τις πρωτοβουλίες για επικοινωνία

• Συγκέντρωση αγαπημένων αντικειμένων του παιδιού.
• Τοποθέτηση αγαπημένων αντικειμένων του παιδιού σε σημεία απροσπέλαστα χωρίς βοήθεια.
• Προσφορά αγαπημένων αντικειμένων του παιδιού σε συμμαθητές του.
• Αφαίρεση κομματιών από πάζλ που πρόκειται να συναρμολογήσει το παιδί, προκειμένου να τα ζητήσει από το θεραπευτή.
• Διακοπή κάποιας αγαπημένης δραστηριότητας του παιδιού, προκειμένου να ζητήσει τη συνέχιση της.
• Συγκέντρωση φωτογραφιών που απεικονίζουν αγαπημένα αντικείμενα και δραστηριότητες του παιδιού.
• Κοιτάζουμε αγαπημένα αντικείμενα του παιδιού και στη συνέχεια στρεφόμαστε προς το παιδί με ερωτηματικό βλέμμα.
• Κρατάμε ή χρησιμοποιούμε αγαπημένα αντικείμενα του παιδιού.
• Φέρνουμε συχνά καινούργια παιχνίδια και προτείνουμε νέες δραστηριότητες (Γενά, 2002).
Η επ’ ευκαιρία διδασκαλία, διαθέτει πλεονεκτήματα, τα σημαντικότερα από τα οποία είναι τα ακόλουθα:
• Παράγει τρόπους εκπαίδευσης που προσιδιάζουν στις φυσικές συνθήκες εκπαίδευσης, γι’ αυτό και θεωρείται η πλέον ενδεδειγμένη για παιδιά με ΔΑΔ που έχουν τη δυνατότητα να ενταχθούν στο γενικό σχολείο (McGee, Daly, & Jacobs, 1994).
• Συμβάλλει στη βελτίωση της κοινωνικότητας των παιδιών.
• Καθιστά το παιδί υπεύθυνο στην ανάληψη πρωτοβουλιών επικοινωνίας.
• Συμβάλλει στην αυτονομία του παιδιού.
• Προάγει τη γενίκευση και τη συντήρηση κεκτημένων λεκτικών και κοινωνικών δεξιοτήτων (Matson, et al., 1996).

Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *